Fascynujące miejsca

 

02Janów Podlaski (ok. 13 km od Borsuk)

Dziś Janów Podlaski znany jest przede wszystkim, ze słynnej na całym świecie aukcji koni arabskich „Pride of Poland”, która odbywa się co roku w drugi weekend sierpnia – najdroższy koń sprzedany na aukcji- El Passo osiągnął cenę 1 miliona dolarów! Stadnina w Janowie Podlaskim znana jest również jako najstarsza w Polsce państwowa stadnina koni. Została założona za zgodą Aleksandra Wielkiego w 1817 roku. Najstarsze zachowane dziś budynki stadniny pochodzą z lat czterdziestych XIX wieku. Wizytówka całej stadniny to Stajnia Zegarowa, którą zaprojektował wybitny polski architekt o włoskich korzeniach – Henryk Marconi. W stadninie, poza pięknymi arabami i elegancką klasycystyczną zabudową, można też zobaczyć cmentarz dla koni.

Miejscowość Janów Podlaski cieszy się długą historią i tradycjami. Pierwsza osada w miejscu Janowa powstała już w epoce kamienia. Pisemne wzmianki o Janowie Podlaskim pochodzą z 1423 roku. Janów znany był wtedy jako Janów Biskupi, ponieważ stanowił własność biskupów łuckich. Do dziś w Janowie zachowały się budynki związane z biskupstwem. Możemy zobaczyć m.in.: barokowy kościół Świętej Trójcy pochodzący z początku XVIII wieku, wolnostojącą murowaną dzwonnicę w kształcie baszty z 1745 roku, późnobarokowe seminarium duchowne z XVIII w. oraz klasycystyczny kościół filialny św. Jana Chrzciciela wybudowany w latach wybudowany na przełomie XVIII/XIX wieku. Z Janowem związana jest postać Adama Naruszewicza. Tutaj słynny biskup, historyk i poeta spędził ostatnie lata swojego życia. Pochowano go w krypcie w Kościele Św. Trójcy, a w pobliżu kościoła znajduje się tzw. grota Naruszewicza, gdzie podobno oddawał się częstym rozmyślaniom.

Inną atrakcją Janowa jest stacja benzynowa, na której zachował się (chyba jedyny w Polsce) ręczny dystrybutor paliw z 1928 roku. Używano go jeszcze w latach 70tych. Dziś stanowi już jedynie atrakcję turystyczną.

04

Święta Góra Grabarka (ok. 33 km przy przeprawie promowej i 43 km przy przejeździe mostem od Borsuk)

Św. Góra Grabarka uznawana jest za najważniejsze miejsce kultu religii prawosławnej w Polsce. Na Grabarce założono monaster żeński Świętych Marty i Marii oraz trzy cerkwie. Św. Góra słynie przede wszystkim z niezliczonych krzyży wotywnych, przyniesionych tu przez wiernych, które otaczają cerkiew na szczycie wzgórza. Widok tysiąca drewnianych czy metalowych krzyży w różnorodnych rozmiarach robi duże wrażenie, nie tylko na wyznawcach prawosławia. Legenda mówi, że mieszkaniec pobliskich Siemiatycz doznał objawienia na początku XVIII wieku, kiedy w mieście zapanowała epidemia cholery. Według objawienia, ci którzy, zanieśliby krzyż na wzgórze, mieli ocaleć. Usłyszawszy o objawieniu, lokalny ksiądz zaprowadził część ludności na wzgórze, aby tam przeczekać epidemię. Na miejscu był strumyk, który dostarczał im wodę. Według podań, wszyscy, którzy zostali na górze i pili wodę ze strumyka przeżyli epidemię. Dziś woda ze strumienia uważana jest za świętą. W podzięce uratowana ludność postawiła na wzgórzu drewnianą kaplicę.

Najwięcej wiernych przybywa na Grabarkę na święto Przemienienia Pańskiego obchodzone w dniach 18-19 sierpnia ( 5-6 sierpnia według kalendarza juliańskiego). Przynoszą w podzięce kolejne krzyże, które powiększają „krzyżowy las”.

mielnik

Mielnik (ok. 15 km od Borsuk, przeprawa promowa przez Bug lub ok. 44 km przez most w Siemiatyczach)

Usytuowany na wzgórzach kredowych, nad brzegiem Bugu, Mielnik urzeka swoim malowniczym położeniem. Otacza go unikalna roślinność, która rozwinęła się dzięki właściwościom specyficznego mikroklimatu. W samej miejscowości powstał rezerwat przyrody „Uszeście”, w którym chronione są wyjątkowe gatunki roślinności kserotermicznej. Mielnik szczyci się też bogatą historią. Pierwsze wzmianki o osadzie w Mielniku pojawiły się już w XI wieku. Mielnik przez kilka wieków stanowił ważne centrum handlowe i port rzeczny na szlakach łączących Kraków z Wilnem i Lwów z Gdańskiem. W 1501 roku zawarto tu znaną Unię Mielnicką, która zacieśniała związek Polski i Litwy.

W Mielniku możemy zobaczyć Górę Zamkową, na której stał kiedyś średniowieczny zamek. Do dziś zachowały się tu fragmenty muru zamku mielnickiego oraz pozostałości murowanej kaplicy Św. Aleksandra Newskiego. Ze szczytu (189 m n.p.m.) możemy podziwiać piękną panoramę doliny Bugu. U podnóża Góry Zamkowej pozostały ruiny katolickiego kościoła Świętej Trójcy z XV wieku, który w późniejszych wiekach służył jako cerkiew.

Wśród zabytków Mielnika można wymienić cerkiew prawosławną Przenajświętszej Bogurodzicy, wybudowaną w 1825 roku na miejscu drewnianej cerkwi oraz prawosławną kaplicę cmentarną z 1776 roku. Ponadto, w Mielniku można zwiedzić Kościół Przemienienia Pańskiego wybudowany w latach 1912-1920 ( we wnętrzu obraz z XVIII w., krucyfiks z wieku XVII, monstrancje barokowe z XVIII w.). Inną z atrakcji jest działająca do dziś kopalnia kredy.

ZABbenedyktynki

Drohiczyn (ok. 43 km od Borsuk)

Drohiczyn to miasto pięknie położone na wysokim brzegu Bugu uznawane za historyczną stolicę Podlasia. Historia Drohiczyna sięga przynajmniej XI wieku, a zachowane w jego okolicy kurhany są datowane na VII – XI wiek. Miejscowość ta leżała na skrzyżowaniu szlaków handlowych, dzięki czemu, aż do rozbiorów Polski, Drohiczyn stanowił ważny ośrodek handlowy. W Drohiczynie koronowano też jedynego króla w dziejach Rusi – Daniela Romanowicza, przez co miasto zapisało się w historii jako jeden z czterech koronacyjnych grodów polskich.

Dziś jedną z głównych atrakcji Drohiczyna jest grodzisko na Górze Zamkowej datowane na XIV- XV wiek. Drugim najważniejszym zabytkiem miasta jest odbudowaną po II wojnie bazylika katedralna Trójcy Przenajświętszej z lat 1696- 1709. Zachował się w niej późnogotycki krucyfiks, barokowa rzeźba Chrystusa Frasobliwego, chrzcielnica późnorenesansowa z pocz. XVII w., rokokowa monstrancja z 1786 r. oraz obraz św. Trójcy z XVII w. Katedra jest umiejscowiona na wzgórzu, skąd rozpościera się malowniczy widok na dolinę Bugu. Ponadto, w Drohiczynie możemy zwiedzić pozostałości po licznych klasztorach np.: klasztor jezuitów z początku XVIII w., zespół klasztorny franciszkanów z XVIII wieku oraz zespół klasztorny benedyktynek z tego samego okresu. W Drohiczynie zachowała się też klasycystyczna cerkiew św. Mikołaja z 1972 roku, która pierwotnie należała do unickiego zakonu bazylianów. Inną atrakcją turystyczną są schrony bojowe będące pozostałością linii Mołotowa.

10

Most kolejowy we Fronołowie ( ok. 16 km od Borsuk)

Most zbudowany został na początku XX wieku najprawdopodobniej na podstawie projektu carskiego budowniczego o nazwisku Fronołow. Po zajęciu przez wojska radzieckie w 1939 roku, aż do ataku Niemców na imperium Stalina, stanowił most graniczny między III Rzeszą a ZSRR. Zniszczony przez uciekających Niemców w 1944 roku, został szybko odbudowany przez wojska radzieckie jako prowizoryczna drewniana konstrukcja. Do budowy wykorzystano okoliczne lasy, zamieniając ten rejon w obszar wystających na wysokość człowieka kikutów ściętych drzew ( wysokość taka, aby żołnierze mogli na stojąco zdobyć materiał budowlany). Bardzo słaba jakość naprawy mostu zmuszała maszynistów do ograniczenia prędkości do 3 km na godzinę przy jego przekraczaniu oraz do utworzenia funkcji pilota, który miał za zadanie bezpiecznie przeprowadzić lokomotywę przez most. Most ponownie odbudowano jako stalową konstrukcję w latach 1946-48.

aktyw_41

Leśna Podlaska ( ok. 20 km od Borsuk)

Leśna Podlaska jest znana z cudownego obrazu Matki Bożej Leśniańskiej oraz barokowego sanktuarium Maryjnego. Według legendy, pod koniec XVII w. na dzikiej gruszy, wokół jaśniejącego blasku objawił się wizerunek Matki Boskiej. Zaraz po tym wydarzeniu, na miejscu drzewa postawiono drewniany kościół, a w nim umieszczono kamienną płaskorzeźbę Matki Boskiej Leśniańskiej. Na początku XVIII wieku postawiono tzw. Kaplicę Zjawienia ze studnią, które zachowały się do dziś. Kilka lat później obok kaplicy wzniesiono sanktuarium. Obecnie, możemy w nim podziwiać cudowny obraz Matki Boskiej Leśniańskiej, który od wieków słynie z przynoszonych łask. Wokół Kościoła barokowego zachowały się jeszcze pozostałości fosy i murów obronnych z XVII wieku. Przy sanktuarium można też zobaczyć tzw. dąb miłości, czyli ponad 350 letnie drzewo, pod którym w czasach zaboru rosyjskiego udzielano potajemnie ślubów katolickich.

pratulin

Pratulin ( ok. 30 km od Borsuk)

Wieś Pratulin znana jest z Martyrium Pratulińskiego. Wyznawcy greko-katolicyzmu uważają Pratulin za miejsce święte. W styczniu 1874 roku, podlascy unici stanęli tu w obronie swojej wiary. Trzynastu z nich poniosło męczeńską śmierć z rąk rosyjskich żołnierzy. Na pamiątkę tego tragicznego wydarzenia w Pratulinie utworzono sanktuarium poświęcone unitom. Wykonany w późno- klasycystycznym stylu, kościół pod wezwaniem św. Apostołów Piotra i Pawła mieści dziś relikwie Błogosławionych Męczenników. W sanktuarium zachowała się też cenna ikona Matki Boskiej z XVII wieku, którą wykonano na blasze.

03

Koterka ( ok. 18 km przy przeprawie promowej i ok. 55 km przy przejeździe przez most)

W lesie, w pobliżu wsi Koterka, położona jest zabytkowa cerkiew prawosławna pod wezwaniem Ikony Matki Bożej Wszystkich Strapionych Radości. Cerkiew usytuowana jest malowniczo w środku lasu z dala od zabudowań wiejskich. Dzięki takiej lokalizacji odwiedzający ją wierni i turyści mogą cieszyć się atmosferą nadzwyczajnej ciszy i spokoju. Drewniany budynek sakralny pochodzi z początku XX w., a wybudowano go w miejscu, gdzie według legendy Matka Boża objawiła się mieszkance pobliskiej wioski. Na terenie cerkwi znajduje się źródełko wody, która ma podobno uzdrawiającą moc.

Koterka położona jest tuż przy granicy z Białorusią.

biała

Biała Podlaska (ok. 34 km)

Biała Podlaska, nazywana kiedyś Białą Radziwiłłowską to spokojne miasteczko, które może pochwalić się wielowiekową tradycją. Biała przeżywała swój rozkwit w XVI i XVII wieku. Znana była głównie z produkcji sukna i fajansów, oraz z Akademii Bialskiej, która od 1633 roku działała jako filia Akademii Krakowskiej (kształcił się tam słynny pisarz i publicysta Ignacy Józef Kraszewski). W latach międzywojennych miasto przeżywało kolejny okres swojej świetności. W tym czasie- w Białej działała Podlaska Wytwórnia Samolotów.

Dziś do najważniejszych zabytków miasta należy zespół pałacowo – parkowy Radziwiłłów z XVII, dawny zbór ariański, obecnie kościół pw. św. Anny z 1772 roku z barokową plebanią, zakon braci mniejszych Kapucynów z II połowy XVIII wiek, budynek dawnej Akademii oraz dworzec kolejowy z drugiej połowy XIX wieku. Warto też zobaczyć Muzeum Południowego Podlasia, które oprócz typowych dla regionalnych muzeów działów, posiada jeden z najbogatszych w Polsce zbiorów ikon oraz ciekawą kolekcję numizmatyków.

neple

Neple (ok. 40 km)

Neple to dawna wieś książęca, która w czasach swojej popularności gościła takie osobistości jak car rosyjski Aleksander I (car miał romans z żona właściciela Nepli). Od XVII wieku Neple należały do rodu Niemcewiczów. Okres rozkwitu przeżywały na początku XIX w., kiedy nowy właściciel Kalikst Mierzejewski wybudował tu piękny pałac z parkiem i ogrodem, w którym rosły niezwykle rzadkie okazy roślinności. Dziś w Neplach można zwiedzać pozostałości po zespole dworskim, m.in. neogotycki lamus „Skarbczyk” z końca XVIII wieku, budynek dworski z fasadą z początku XIX wieku, tzw. Biwak czyli pawilon mieszkalny przeznaczony dla cara Aleksandra I czy neogotycką murowaną kaplicę z tego samego okresu. W Neplach możemy też zobaczyć barokowy kościół z 1769 ufundowany przez Franciszka Ursyna Niemcewicza. Inną atrakcją turystyczną jest stojąca w pobliżu wsi „Kamienna baba”. Według legendy to zamieniona w kamień panna młoda, która sprzeciwiła się woli swojej matki.

08

Korczew (ok. 45 km od Borsuk)

Główną atrakcją Korczewa jest klasycystyczny zespół pałacowo – parkowy z I połowy XVIII w. Dziś obejmuje on piękny pałac należący niegdyś do hrabiów Ostrowskich, dawną oranżerię oraz studnię z nepomukiem czyli figurą św. Jana Niepomucena, stojącą nad bijącym źródłem. Według legendy, Korczew połączony był lochami z pobliskim Drohiczynem. Co roku w zimie, na odwiedzających Korczew czeka niecodzienna atrakcja: od kilku lat organizowane są tam ogólnopolskie Mistrzostwa w Wyścigach Psich Zaprzęgów. Na mistrzostwach możemy podziwiać głównie alaskany, samojedy i huski, które są najlepiej przystosowane do pokonywania śnieżnych tras.